Αφιερωμένο στον ταξιτζή που μου έφαγε 10'.
Και επίσης ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ στα θέλγητρά μου που ανασταίνουν και νεκροζώντανους.
Είμαι στο Μοναστηράκι, με 1,40 ευρώ στην τσέπη, πεινάω, κρυώνω, έχω σαφρακιάσει απ τη δίψα και μ'έχουν στήσει. Τρώω ένα έρμο πορτοκάλι ξεχασμένο στην τσάντα, ξεγελάω την πείνα μου και την δίψα μου, κάνω βόλτες στα σουβλατζίδικα και αφήνομαι στην οσμοθεραπεία της τσίκνας και περιμένω τον σωτήρα με τα λεφτά που θα με κεράσει.
Και τότε έρχεται το κλασσικό πρεζάκι και μου λέει "Είμαι τοξικομανής, αλλά δε ζητιανεύω, πουλάω χαρτομάντηλα..", λέω κι εγώ το κλασσικό "Δεν έχω" που δεν πείθει κανέναν... Αλλά επειδή όντως δεν έχω, όταν μου ρίχνει αυτο το δύσπιστο βλέμμα αγανάκτησης, του ανταποδίδω διαπεραστικά και ανασηκώνω το φρύδι με θράσος (τύπου δεν με πιστέυεις? Χέστηκα!). Και μου λέει:
-Με θεωρείς πούστη?????
-....ΤΙ????
- Στη ΜΠΟΥΤΣΑ ΜΟΥ!
- .........(τι)?
Σαν τον άλλον που πήγε σε μια φίλη μου (με ωραία βυζάκια) και της λέει:
-Έχεις ώρα?
-..Όχι.
-..Να σου πιάσω το βυζάκι??
-.......Όχι!!!
Εμ, κι αυτός δεν ήξερε οτι στις αποπροσανατολιστικές ερωτήσεις πρέπει να κάνεις τουλάχιστον δύο??? Που πα ρε φίλε με μια???
Όσον αφορά εμένα, που τα δικά μου, ε, δεν τα λες και βυζάκια (ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΘΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΠΑΡΑΥΤΑ), πάλι περίμενα αμέεεριμνη το τραίνο και βλέπω να με πλησιάζει το ζάκι, ετοιμάζω τις κλασσικές απαντήσεις για να μ'αφήσει ήσυχη , αλλά όταν με πλησιάζει, μου επιφυλάσσει έκπληξη. Παραπέοντας και ίδιος με τα ζόμπι απ'το Resident Evil μου μουρμουράει "Οι βυζάρες σου μανάρι μου...". ΚΝΤΟΝΓΚ! Δεν ήξερα οτι τους μένει μυαλό να σκεφτούν κι αυτά.
Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010
βατ-μαν
Και που λέτε, ήμανε προχτες στο ΒΑΤΜΑΝ, ένα μαγαζάκι που μου γνωστοποιήθηκε τελευταίως απο σιχαμένους εναλλακτικάριους και αρθρογράφους της ΛΙΦΟ (ναι ρε. ΛΙΦΟ θα τη λεω.).
Τώρα, πως πήγα σε ένα μαγαζί που προβάλλεται ως το σουπερ ψαγμένο, νέο, τρέντι, χιπστερ, αλτερνατιβα/εναλλακτικο, indie, χοτ σποτ του μπί, (εντάξει, υπερβάλλω. Δεν είναι και η Νεα Αβραμιώτου), σας διαβεβαιω οτι ήταν τυχαιο!!! Δεν άκουσα τις παρεναίσεις της ΛΙΦΟ!
Την οποίαν ΛΙΦΟ πολλάν αρέσκομαι να αναγιγνώσκω, αλλά έχει διαποτιστεί ελαφρώς (ΕΛΑΦΡΩΣ ΛΕΜΕ) απο τη νέα μόδα του εναλλακτικού (αυτό το εξώφυλλο με τη Μονικα, σιχάθηκα να το πιάσω!). Η οποία της υπαγορεύεται απο το αναγνωστικό κοινό της και κάτι Διοσκουρίδηδες, Μερόπες Κοκκίνες, Χειρδάρες, Μένεγους, Τσάβαλους (οι τελευταίοι αρθρογραφούν στο Sonic αλλά ανήκουν στην ίδια συνομωταξία). Αυτό που αρχίζουν και γράφουν και σε κάνουν να ψάχνεσαι ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΘΕΜΑ μιλάνε ή ΣΕ ΠΟΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΙ ή ΠΟΣΑ ΚΙΛΑ ΓΑΜΑΤΟΙ μπορεί να είναι, μου τη δίνει. Πλην όμως, είναι η κορυφή του παγόβουνου της επίδειξης, καθώς τα παιδιά αυτά τουλάχιστον είναι ενίοτε απολαυστικά να τα διαβάζεις.
Και φυσικά, η ΛΑΪΦΟ (ωχ! πως έγινε αυτο?) έχει και τους λαμπρούς της δημοσιογράφους όπως ο Τσαγκαρουσιάνος (νευρωτίκ αλλά τον πάω), τον σαλεμένο Σαλαμά, τον αγαπημένο κοιλιόδουλο Μιχαήλ, και το Δεσποινάκι Τριβόλι (καρδούλες κ μελισσούλες).
Οπότε, όταν σας προτείνει η ΛΑΪΦΟ ένα μέρος όπως όλα τα παραπάνω ωραία, να πάτε! Αλλά όχι Σάββατο! Όχι Παρασκευή! Και όχι Πέμπτη που είναι το Νέο Εναλλακτικό Σάββατο! Αλλιώς θα κάθεστε σαν τον χιπστερ άστεγο στο δρόμο, με μιαν άγνωστη, ψαγμένη μπύρα απο τα βάθη των μοναστηριών ή ένα κοκτέιλ που έκανε τον μπαρμαν να σας το φτύσει κρυφα πριν σας το παραδώσει και έχει ως μυστικό συστατικό 5 σταγόνες απο τον ιδρώτα του κούτελού του.
Κοινώς...........ΓΑΜΗΣΕ ΤΟ ΜΠΑΤΜΑΝ!!!
(απο δω το φερα, απο κει το φερα....)
Αυτό το μαγαζί προφανώς άρεσε σε έναν μυαλωμένο απο τους κουλ, νέους, εναλλακτΧΧΧΧΧσιχάθηκα να τη λέω αυτη τη λέξη, δημοσιογράφους. Ο οποίος το είπε και σπεύσαν όλοι με το έτσι θέλω. ΑΛΛΑ ΦΕΥ! ΤΗΝ ΠΑΤΗΣΑΤΕ ΓΚΕΙ ΧΙΠΣΤΕΡΟΠΑΙΔΑ ΤΟΥ GAYΖΙΟΥ καθώς οι μουσικές επιλογές του ΒΑΤΜΑΝ είναι ένα σπάνιο δείγμα μαρακλίδικης, παλιάς, ελληνικής λαϊκής μουσικής!!
Τι έπαιζε για ζέσταμα και ζουρλάθηκα:
Και εν μέσω των αυθεντικών θαμώνων, ήταν και οι νεανικές παρέες παρατράγουδων. Δηλαδή αγοράκια με μπλουζίτσα (τύπου) Alexander McQueen και μάσκαρα, ή αγοροπαρέα-αρχιδόκαμπος (γυναικείο άγγιγμα ούτε για δείγμα). Αλλά αυτήν η ατμόσφαιρα του "για την πάρτη μας και για το κέφι μας" είναι εξαιρετικά δυσεύρετη σε μαγαζί διασκεδάσεως. Το συστήνω ανεπιφύλακτα, αν σας αρέσει αυτή η μουσική φυσικά.
Και για να μην σας παραπληροφορώ, το μαγαζί αγαπά πολύ (αλλά ΠΟΛΥ) τους κάτωθι, εκ των οποίων διάλεξα τα αγαπημένα μου. Εκεί όμως μπορεί και να υποστείτε 2ωρο αφιέρωμα αποκλειστικά με τους παρακάτω:
Τώρα, πως πήγα σε ένα μαγαζί που προβάλλεται ως το σουπερ ψαγμένο, νέο, τρέντι, χιπστερ, αλτερνατιβα/εναλλακτικο, indie, χοτ σποτ του μπί, (εντάξει, υπερβάλλω. Δεν είναι και η Νεα Αβραμιώτου), σας διαβεβαιω οτι ήταν τυχαιο!!! Δεν άκουσα τις παρεναίσεις της ΛΙΦΟ!
Την οποίαν ΛΙΦΟ πολλάν αρέσκομαι να αναγιγνώσκω, αλλά έχει διαποτιστεί ελαφρώς (ΕΛΑΦΡΩΣ ΛΕΜΕ) απο τη νέα μόδα του εναλλακτικού (αυτό το εξώφυλλο με τη Μονικα, σιχάθηκα να το πιάσω!). Η οποία της υπαγορεύεται απο το αναγνωστικό κοινό της και κάτι Διοσκουρίδηδες, Μερόπες Κοκκίνες, Χειρδάρες, Μένεγους, Τσάβαλους (οι τελευταίοι αρθρογραφούν στο Sonic αλλά ανήκουν στην ίδια συνομωταξία). Αυτό που αρχίζουν και γράφουν και σε κάνουν να ψάχνεσαι ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΘΕΜΑ μιλάνε ή ΣΕ ΠΟΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΙ ή ΠΟΣΑ ΚΙΛΑ ΓΑΜΑΤΟΙ μπορεί να είναι, μου τη δίνει. Πλην όμως, είναι η κορυφή του παγόβουνου της επίδειξης, καθώς τα παιδιά αυτά τουλάχιστον είναι ενίοτε απολαυστικά να τα διαβάζεις.
Και φυσικά, η ΛΑΪΦΟ (ωχ! πως έγινε αυτο?) έχει και τους λαμπρούς της δημοσιογράφους όπως ο Τσαγκαρουσιάνος (νευρωτίκ αλλά τον πάω), τον σαλεμένο Σαλαμά, τον αγαπημένο κοιλιόδουλο Μιχαήλ, και το Δεσποινάκι Τριβόλι (καρδούλες κ μελισσούλες).
Οπότε, όταν σας προτείνει η ΛΑΪΦΟ ένα μέρος όπως όλα τα παραπάνω ωραία, να πάτε! Αλλά όχι Σάββατο! Όχι Παρασκευή! Και όχι Πέμπτη που είναι το Νέο Εναλλακτικό Σάββατο! Αλλιώς θα κάθεστε σαν τον χιπστερ άστεγο στο δρόμο, με μιαν άγνωστη, ψαγμένη μπύρα απο τα βάθη των μοναστηριών ή ένα κοκτέιλ που έκανε τον μπαρμαν να σας το φτύσει κρυφα πριν σας το παραδώσει και έχει ως μυστικό συστατικό 5 σταγόνες απο τον ιδρώτα του κούτελού του.
Κοινώς...........ΓΑΜΗΣΕ ΤΟ ΜΠΑΤΜΑΝ!!!
(απο δω το φερα, απο κει το φερα....)
Αυτό το μαγαζί προφανώς άρεσε σε έναν μυαλωμένο απο τους κουλ, νέους, εναλλακτΧΧΧΧΧσιχάθηκα να τη λέω αυτη τη λέξη, δημοσιογράφους. Ο οποίος το είπε και σπεύσαν όλοι με το έτσι θέλω. ΑΛΛΑ ΦΕΥ! ΤΗΝ ΠΑΤΗΣΑΤΕ ΓΚΕΙ ΧΙΠΣΤΕΡΟΠΑΙΔΑ ΤΟΥ GAYΖΙΟΥ καθώς οι μουσικές επιλογές του ΒΑΤΜΑΝ είναι ένα σπάνιο δείγμα μαρακλίδικης, παλιάς, ελληνικής λαϊκής μουσικής!!
Τι έπαιζε για ζέσταμα και ζουρλάθηκα:
Και εν μέσω των αυθεντικών θαμώνων, ήταν και οι νεανικές παρέες παρατράγουδων. Δηλαδή αγοράκια με μπλουζίτσα (τύπου) Alexander McQueen και μάσκαρα, ή αγοροπαρέα-αρχιδόκαμπος (γυναικείο άγγιγμα ούτε για δείγμα). Αλλά αυτήν η ατμόσφαιρα του "για την πάρτη μας και για το κέφι μας" είναι εξαιρετικά δυσεύρετη σε μαγαζί διασκεδάσεως. Το συστήνω ανεπιφύλακτα, αν σας αρέσει αυτή η μουσική φυσικά.
Και για να μην σας παραπληροφορώ, το μαγαζί αγαπά πολύ (αλλά ΠΟΛΥ) τους κάτωθι, εκ των οποίων διάλεξα τα αγαπημένα μου. Εκεί όμως μπορεί και να υποστείτε 2ωρο αφιέρωμα αποκλειστικά με τους παρακάτω:
Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010
Προπεριοδίλα ή μανιφέστο μισανδρίας(?)
Moυ ξύπνησε άγριες μνήμες ο Αμερικλάνος, που του τις ξύπνησε η Γαμάει και Δέρνει που της τις ξύπνησαν δεν ξέρω τι γιατί δεν το χω διαβάσει ακόμα, κι έτσι, απεφάσισα κι εγώ να βγάλω τα άπλυτά μου στη φόρα.
(Μαλάκες, θυμίστε μου μια φορά να γράψω για τον Τσιομήτα.)
Μια μεγάλη στιγμή στη ζωή ενός θηλυκού είναι η μετάβαση στην ποπο, ξενέρωτο. Εκεί που βγάζει βυζιά! Και εμφανίζονται οι πρώτες μουνότριχες, μπλιεχχχχχχχχχ. Γύρω στα 12 δηλαδή.
Για πολλάαααα πολλάααα χρόνια, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΔΕΧΤΩ γιατί αρέσει τόσο αρρωστημένα πολύ στους άντρες αυτή η ηλικία. Για λεσβία μην το ψάχνετε, δεν θα παρενοχλήσει ένα 12χρονο. Ναι, ακόμα κι αυτές που στα λεσβόμπαρα κάθονται στην μπάρα, με το μαύρο πουκάμισο και τη χρυσή καδένα στο σφιχτοδεμένο στήθος (απέλπιδα προσπάθεια να αφανιστεί).
Λεπόν, πάλι πλάτειασα. Απλά, φαντάσου να είσαι ένα μικρό, χαζό κοριτσάκι, που δεν έχει παίξει τόσο όσο ένα αγοράκι, δεν έχει εκτονώσει όλη αυτήν την περίοδο που το περιμένει, είναι και ξενέρωτο απο το πολύ Ο Μαριάμ.
Και ξαφνικά ΜΠΟΥΜ, βγάζει όλες αυτές τις τρίχες, τα βυζά του βαραίνουν, ακούει και γι'αυτήν την τρομακτική περίοδο που σ'όλες έχει έρθει κι αυτό το ξέχασε, και το βασικότερο: ΞΑΦΝΙΚΑ, ΓΛΟΙΩΔΕΙΣ ΠΟΡΝΟΓΕΡΟΙ ΠΕΤΑΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ.
Έχω σκεφτεί σοβαρά να προτείνω στην Blizzard να βγάλει ένα βίντεοπαιχνίδι τύπου Resident Evil, όπου θα είσαι ένα έρμο 12χρονο με σορτσάκια και σιδεράκια (τη δικιά μου γενιά περιγράφω, όχι τη γενιά των εξτένσιον), και θα χτυπάς (με το νεσεσέρ?? Δεν έχουμε καταλήξει με τον σχεδιαστή) τους σαλιάρηδες μεσήλικες που θα πετάγονται απο παντού.
Ειδικότερα: Είμαι 12 χρονών, με κοτσιδάκια, σιδεράκια, κολάν, ούτε περίοδος δεν μου χε έρθει ακόμα, και πάω εκδρομή με τη γιαγιά μου και μια χαζή ξαδέρφη μου (ελπίζω η ξαδέρφη να μην το διαβάσει γιατί θα πληγωθεί). Εντάξει, και με το ΚΑΠΗ Λούτσας.
Και απ'το 1ο βράδυ, μέσα στις ατέλειωτες ώρες στο πούλμαν, βρίσκω έναν παππού που ήταν πρόθυμος να μου πιάσει κουβέντα....................ΠΟΛΛΕΣ ΤΕΛΙΤΣΕΣ. Γιατί ξαφνικά με ρωτάει που θα θελα να είμαι τώρα, απαντάω εγώ τα ροζ γούνινά μου, και τι απαντάει αυτός ρε παιδιά ΣΤΟ ΘΕΟ ΣΑΣ, ΜΑ ΤΙΣ ΧΙΛΙΕΣ ΜΠΟΥΚΑΠΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ ΣΕ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΗΛΑΔΗ: "Εγώ σλιαρφφ, θα θελα να είμαστε σ'ένα δωμάτιο, φλλλλ, και να σ'έχω στην αγκαλιά μου..." κι απλώνει το ροζιασμένο χέρι του και χαϊδεύει τα κοτσιδάκια μου Ο ΓΛΙΤΣΑΣ ΜΑΚ ΛΕΡΑΣ, 70 ΧΡΟΝΩ ΜΟΜΟΛΟΟΟΟ και κάπου εκεί ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με την αθλιότητα ενός αγάμητου πουλιού.
Να πω οτι καταλαβαίνω τους πορνόγερους? Δεν θέλω να τους δώσω δίκιο, αν και έχω ένα γνωστό που λέει οτι θέλει να γίνει πορνόγερος όταν μεγαλώσει και να απλώνει το χέρι και να τσιμπάει συνέχεια. Επίσης λέει οτι τους λυπάται, κι οτι είναι φοβερό το μυαλό να θέλει και το σώμα να μην μπορεί.
Η δικιά μου απάντηση είναι GET OVER IT!
ΕΙΧΕΣ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΕΣΗ ΗΛΙΚΙΑ ΝΑ ΤΟ ΣΥΝΗΘΙΣΕΙΣ, geezzzz.
Τόσα χρόνια ασχολιόσουν με το πουλί σου, δε χόρτασες?
Γαμωτ, κοίτα που δεν ακούει, ΡΕ ΔΙΚΙΟ ΕΧΕΙ Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ, ΝΑ ΣΑΣ ΚΟΨΟΥΝ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΠΡΕΠΕΙ, χουμ
Για να συνεχίσω με τη θεάρεστη αυτή εκδρομή, αφού τον απέφευγα, τρέχοντας τρομοκρατημένη προς τη γιαγιά μου, κάθε φορά που με στρίμωχνε με τα "εμπεντεμπεντεμπε, να σε βάλω κάτω να σου κάνω, να σου ράνω, να σου δείξω", μου πήρανε κι εμένα ένα παγωτό για να ξεσυγχιστώ.
Κι ακόμα κι εκεί δεν μ'άφησε ο αθεόφοβος ο θεομπάιχτης, παρά μου πέταξε το φοβερό
"Γλείψ'το να δούμε τι θα καταλάβεις'.
Ρε παιδιά, δεν ξέρω πως μου ρθε, αφού ιδέα δεν είχα τότε περι του τι ακριβώς σημαίνει συνουσία, αλλά, μες στην άγνοιά μου, απάντησα με ιδιάιτερη τσαντίλα "Απο σένα τι θα καταλάβω ρε????".
Και το βούλωσε!!!!
Το βούλωσε ο κωλόγερος κι έφυγε με την ουρά στα σκέλια!!!!!!!!!
Αλλά για να είμεθα ειλικρινείς, πολλά κοριτσάκια έχουν βιώσει την εμπειρία του κακού θείου ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΑΦΕΡΩ?
Φυσικά δεν ήταν δικός μου θείος γιατί είμαι απο καλή οικογένεια, οι συγγενεις των συγγενών όμως...
Έλα, Καιάδας στον παλιόβλαχο, έχει και κόρες της παντρειάς!
14 χρόνια στην αφάνεια και ξαφνικά πρόσεξε οτι έβγαλα μηλαράκια, και χόρευε τσάμικο σαν το γύφτικο σκερπάνι για να θαμπωθώ απο το σφρίγος του (εμένα τότε μ'αρέσανε οι Λιμπ Μπίζκιτ. Ή είχα περάσει τους ΓκανςενΡοουζες?). Όχι, για να καταλάβετε το μέγεθος του σουρεαλισμού δηλαδής. Φυσικά, δεν τον κοίταξα.
Και το σοκ ήταν όταν προσφέρθηκε να με μεταφέρει με τ'αμάξι. Με κάθησε μπροστά, εγώ την έπεσα για ύπνο, ΞΑΠΛΩΣΕ ΤΟ ΚΑΘΙΣΜΑ, ακούτε κυρίες και κύριοι αίσχη, και άρχισε να με βατεύει, τάχα μου οτι με σκεπάζει, μόνο κουβέρτα απο πουτσό-μπιπ-τριχες (το σωσα!) δεν μου πλεξε! Εγώ, μες στην απελπισία μου, το παιζα κοιμισμένη, μπας και φιλοτιμηθεί το κτήνος και με παρατήσει.(Ξαδέρφη, αν διαβάζεις, ναι, εσύ που μένεις στο χωριό λέω, στον δικό σου μπάρμπα αναφέρομαι).
Τέλος πάντων, να μην μακρυγορώ, αυτό που άλλαξε στις πεποιθήσεις μου τελευταία και οφείλω να το πω εδώ, για να γίνει σφαιρική η άποψη του ρεπορτage, είναι οτι πλέον ΒΛΕΠΩ και η ίδια την πρώιμη σεξουαλικότητα που μπορεί να έχει ένα 12χρονο.
Μάλλον θα εισάγω εγώ το μοτίβο της λεσβίας που ξερογλείφεται κι αυτή για προέφηβες πιτσιρίκες (τα αγόρια είναι ένα μάτσο ατροφικές τρίχες και καβλόσπυρα, η απάντηση είναι ΟΧΙ. ΚΑΙΑΔΑΣ. ΟΤΑΝ ΒΓΑΛΟΥΝ ΤΡΙΧΕΣ ΚΙ ΑΥΤΑ).
(Μαλάκες, θυμίστε μου μια φορά να γράψω για τον Τσιομήτα.)
Μια μεγάλη στιγμή στη ζωή ενός θηλυκού είναι η μετάβαση στην ποπο, ξενέρωτο. Εκεί που βγάζει βυζιά! Και εμφανίζονται οι πρώτες μουνότριχες, μπλιεχχχχχχχχχ. Γύρω στα 12 δηλαδή.
Για πολλάαααα πολλάααα χρόνια, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΔΕΧΤΩ γιατί αρέσει τόσο αρρωστημένα πολύ στους άντρες αυτή η ηλικία. Για λεσβία μην το ψάχνετε, δεν θα παρενοχλήσει ένα 12χρονο. Ναι, ακόμα κι αυτές που στα λεσβόμπαρα κάθονται στην μπάρα, με το μαύρο πουκάμισο και τη χρυσή καδένα στο σφιχτοδεμένο στήθος (απέλπιδα προσπάθεια να αφανιστεί).
Λεπόν, πάλι πλάτειασα. Απλά, φαντάσου να είσαι ένα μικρό, χαζό κοριτσάκι, που δεν έχει παίξει τόσο όσο ένα αγοράκι, δεν έχει εκτονώσει όλη αυτήν την περίοδο που το περιμένει, είναι και ξενέρωτο απο το πολύ Ο Μαριάμ.
Και ξαφνικά ΜΠΟΥΜ, βγάζει όλες αυτές τις τρίχες, τα βυζά του βαραίνουν, ακούει και γι'αυτήν την τρομακτική περίοδο που σ'όλες έχει έρθει κι αυτό το ξέχασε, και το βασικότερο: ΞΑΦΝΙΚΑ, ΓΛΟΙΩΔΕΙΣ ΠΟΡΝΟΓΕΡΟΙ ΠΕΤΑΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ.
Έχω σκεφτεί σοβαρά να προτείνω στην Blizzard να βγάλει ένα βίντεοπαιχνίδι τύπου Resident Evil, όπου θα είσαι ένα έρμο 12χρονο με σορτσάκια και σιδεράκια (τη δικιά μου γενιά περιγράφω, όχι τη γενιά των εξτένσιον), και θα χτυπάς (με το νεσεσέρ?? Δεν έχουμε καταλήξει με τον σχεδιαστή) τους σαλιάρηδες μεσήλικες που θα πετάγονται απο παντού.
Ειδικότερα: Είμαι 12 χρονών, με κοτσιδάκια, σιδεράκια, κολάν, ούτε περίοδος δεν μου χε έρθει ακόμα, και πάω εκδρομή με τη γιαγιά μου και μια χαζή ξαδέρφη μου (ελπίζω η ξαδέρφη να μην το διαβάσει γιατί θα πληγωθεί). Εντάξει, και με το ΚΑΠΗ Λούτσας.
Και απ'το 1ο βράδυ, μέσα στις ατέλειωτες ώρες στο πούλμαν, βρίσκω έναν παππού που ήταν πρόθυμος να μου πιάσει κουβέντα....................ΠΟΛΛΕΣ ΤΕΛΙΤΣΕΣ. Γιατί ξαφνικά με ρωτάει που θα θελα να είμαι τώρα, απαντάω εγώ τα ροζ γούνινά μου, και τι απαντάει αυτός ρε παιδιά ΣΤΟ ΘΕΟ ΣΑΣ, ΜΑ ΤΙΣ ΧΙΛΙΕΣ ΜΠΟΥΚΑΠΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ ΣΕ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΗΛΑΔΗ: "Εγώ σλιαρφφ, θα θελα να είμαστε σ'ένα δωμάτιο, φλλλλ, και να σ'έχω στην αγκαλιά μου..." κι απλώνει το ροζιασμένο χέρι του και χαϊδεύει τα κοτσιδάκια μου Ο ΓΛΙΤΣΑΣ ΜΑΚ ΛΕΡΑΣ, 70 ΧΡΟΝΩ ΜΟΜΟΛΟΟΟΟ και κάπου εκεί ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με την αθλιότητα ενός αγάμητου πουλιού.
Να πω οτι καταλαβαίνω τους πορνόγερους? Δεν θέλω να τους δώσω δίκιο, αν και έχω ένα γνωστό που λέει οτι θέλει να γίνει πορνόγερος όταν μεγαλώσει και να απλώνει το χέρι και να τσιμπάει συνέχεια. Επίσης λέει οτι τους λυπάται, κι οτι είναι φοβερό το μυαλό να θέλει και το σώμα να μην μπορεί.
Η δικιά μου απάντηση είναι GET OVER IT!
ΕΙΧΕΣ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΕΣΗ ΗΛΙΚΙΑ ΝΑ ΤΟ ΣΥΝΗΘΙΣΕΙΣ, geezzzz.
Τόσα χρόνια ασχολιόσουν με το πουλί σου, δε χόρτασες?
Γαμωτ, κοίτα που δεν ακούει, ΡΕ ΔΙΚΙΟ ΕΧΕΙ Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ, ΝΑ ΣΑΣ ΚΟΨΟΥΝ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΠΡΕΠΕΙ, χουμ
 |
| ε μα, δεν άντεξα |
Για να συνεχίσω με τη θεάρεστη αυτή εκδρομή, αφού τον απέφευγα, τρέχοντας τρομοκρατημένη προς τη γιαγιά μου, κάθε φορά που με στρίμωχνε με τα "εμπεντεμπεντεμπε, να σε βάλω κάτω να σου κάνω, να σου ράνω, να σου δείξω", μου πήρανε κι εμένα ένα παγωτό για να ξεσυγχιστώ.
Κι ακόμα κι εκεί δεν μ'άφησε ο αθεόφοβος ο θεομπάιχτης, παρά μου πέταξε το φοβερό
"Γλείψ'το να δούμε τι θα καταλάβεις'.
Ρε παιδιά, δεν ξέρω πως μου ρθε, αφού ιδέα δεν είχα τότε περι του τι ακριβώς σημαίνει συνουσία, αλλά, μες στην άγνοιά μου, απάντησα με ιδιάιτερη τσαντίλα "Απο σένα τι θα καταλάβω ρε????".
Και το βούλωσε!!!!
Το βούλωσε ο κωλόγερος κι έφυγε με την ουρά στα σκέλια!!!!!!!!!
 |
| Ο κωλόγερος |
 |
| Εγώ (προσθέστε βυζιά) |
Αλλά για να είμεθα ειλικρινείς, πολλά κοριτσάκια έχουν βιώσει την εμπειρία του κακού θείου ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΑΦΕΡΩ?
Φυσικά δεν ήταν δικός μου θείος γιατί είμαι απο καλή οικογένεια, οι συγγενεις των συγγενών όμως...
Έλα, Καιάδας στον παλιόβλαχο, έχει και κόρες της παντρειάς!
14 χρόνια στην αφάνεια και ξαφνικά πρόσεξε οτι έβγαλα μηλαράκια, και χόρευε τσάμικο σαν το γύφτικο σκερπάνι για να θαμπωθώ απο το σφρίγος του (εμένα τότε μ'αρέσανε οι Λιμπ Μπίζκιτ. Ή είχα περάσει τους ΓκανςενΡοουζες?). Όχι, για να καταλάβετε το μέγεθος του σουρεαλισμού δηλαδής. Φυσικά, δεν τον κοίταξα.
Και το σοκ ήταν όταν προσφέρθηκε να με μεταφέρει με τ'αμάξι. Με κάθησε μπροστά, εγώ την έπεσα για ύπνο, ΞΑΠΛΩΣΕ ΤΟ ΚΑΘΙΣΜΑ, ακούτε κυρίες και κύριοι αίσχη, και άρχισε να με βατεύει, τάχα μου οτι με σκεπάζει, μόνο κουβέρτα απο πουτσό-μπιπ-τριχες (το σωσα!) δεν μου πλεξε! Εγώ, μες στην απελπισία μου, το παιζα κοιμισμένη, μπας και φιλοτιμηθεί το κτήνος και με παρατήσει.(Ξαδέρφη, αν διαβάζεις, ναι, εσύ που μένεις στο χωριό λέω, στον δικό σου μπάρμπα αναφέρομαι).
 |
| Αυτό ήθελε να μου κάνει αλλά προσποιήθηκα την κοιμισμένη καλά. |
Τέλος πάντων, να μην μακρυγορώ, αυτό που άλλαξε στις πεποιθήσεις μου τελευταία και οφείλω να το πω εδώ, για να γίνει σφαιρική η άποψη του ρεπορτage, είναι οτι πλέον ΒΛΕΠΩ και η ίδια την πρώιμη σεξουαλικότητα που μπορεί να έχει ένα 12χρονο.
Μάλλον θα εισάγω εγώ το μοτίβο της λεσβίας που ξερογλείφεται κι αυτή για προέφηβες πιτσιρίκες (τα αγόρια είναι ένα μάτσο ατροφικές τρίχες και καβλόσπυρα, η απάντηση είναι ΟΧΙ. ΚΑΙΑΔΑΣ. ΟΤΑΝ ΒΓΑΛΟΥΝ ΤΡΙΧΕΣ ΚΙ ΑΥΤΑ).
 |
| Εγώ τώρα πια... |
Τετάρτη 3 Νοεμβρίου 2010
ΔΕ ΡΑΘ ΟΦ ΚΑΝ
Πο ρε πούστη! Ήμουν τόσο τσαντισμένη σήμερα το πρωι.
Κλασσικά, μέχρι να φτάσει η προσβολή στον εγκέφαλο, είχαν περάσει 2 μέρες. Αλλά αυτό ήταν. Ξενέρωσα τελειωτικά και με το έταιρο μέλος του ζευγαριού της Αγίας Παρασκευής. Αυτό που κάποτε ήμαστε κώλος και βρακί!! Είχα κάνει και κολάζ με τις φάτσες τους μεταξύ άλλων...ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ!
Αυτή τη φορά, ο εναπομείναν "φίλος" και φέρων όρχεις που πια κρέμονται αδιάφορα στα μάτια μου, περιοδιάστηκε μόνος του με το να με πει γύφτο. ΓΥΦΤΟ! Κι ο λόγος? Επειδή κάναμε δώρο, σε έναν κοινό φίλο, των 40 ευρώ και το χωρίσαμε δια του 4 (10 ευρω έκαστος, χαϊβάνια). . . . . . . . . .
Για να το πω με ακρίβεια, κάνω τηλέφωνα, βρίσκω τι θα αρέσει στο παιδί, κάνω κι άλλα τηλέφωνα και μαζεύω χρηματοδότες, σηκώνομαι το πρωι και πάω με συγκοινωνία να πάρω το δώρο ενώ πνίγομαι στις δουλειές, λεφτά δεν έχω κι αυτά που δίνω τα απομυζώ μετα γκρίνιας...... Ενώ αυτουνού του στάζει η πρακτική κάθε μήνα 700 ευρόπουλα, σηκώθηκε τελευταία στιγμή με τ'αμαξάκι του και πήρε ένα ουίσκι απο μια κάβα.........ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ Ο ΓΥΦΤΟΣ??
Και για να επισφραγίσει την ταφόπλακα που έβαλε στη φιλία μου για το άτομό του, είπε και το χαριστικό επιχείρημα.."Τα ρούχα που φοράς πως τ'αγοράζεις?".
..............................Αγόρι μου.............................Το 16χρονο γειτονάκι μου κυκλοφορεί στην τρίχα και καλοχτενισμένο, και με βλέπει να γυρνάω το βράδυ σπίτι με ένα σάκο για παντελόνι, μαλλί τρελής και τι-σερτ απο το καλοκαίρι ξεχασμένα. Και νομίζει οτι είμαι σιτεμένη κι εγώ νιώθω γρια-Κατίγκω στο 16χρονο. Κοινώς ΔΕ-ΛΕΣ-ΣΕ-ΜΙΑ-ΓΥΝΑΙΚΑ-ΠΟΥ-ΕΧΕΙ-ΝΑ-ΨΩΝΙΣΕΙ-ΜΗΝΕΣ-ΟΤΙ-ΕΙΝΑΙ-ΣΠΑΤΑΛΗ!!!!!!!!!!!!!!! Μαλακα μαλακα μαλακα!!!
Έλα, πούλος ο μονόχνωτος. Όσο το σκεφτόμουνα τόσο σιχτιριζόμουνα.
Άκουσα μέταλ και φούντωσα. Μετά άκουσα και μια συμφωνία Μπετόβεν και συφιλιδιάστηκα!!! Σε συνδιασμό με το γατάκι μου, το Πειρατίνι, που έχει εξαφανιστεί εδω και 4 μέρες, οι εναλλαγές διάθεσης απο μένος σε πένθος εναλλάσσονταν πιο γρήγορα κι απ'οτι σχολάνε οι υπάλληλοι της γραμματείας μου.
Το οτι ήμουν στην πολεοδομία δε βοηθούσε ΚΑΘΟΛΟΥ.
Στην αρχή σκυλόβριζα (απο μέσα μου), όποια τσούτσα μου τρωγε τη σειρά. Πέραν της 3ης φοράς, συνήθισα. ΣΤΟ ΑΙΜΑ! Για την ακρίβεια, απέκτησα αυτο το μοσχαρίσιο βλέμμα ημι-στωικότητας και ημι-θα σου γαμούσα αλλά κρατιέμαι.
Όσο για την εξυπηρέτηση...ανυπέρβλητη.
Όσο για την εξυπηρέτηση...ανυπέρβλητη.
Για να πάρω αίτηση, ουρά.
Για να καταθέσω την αίτηση, ουρά.
Για να με παραπέμψουν να πάρω φωτοτυπίες που πάνε ασορτί με την αίτηση, ουρά.
Για να βγάλω φωτοτυπίες...όχι, εκει δεν είχε ουρά, είχε ΦΡΑΓΚΟΦΟΝΙΑ!
Για να πάω τις φωτοτυπίες για επικύρωση μπας και καταθέσω εκείνη την αίτηση που λέγαμε...ουρά.
Για να πάω με τις επικυρωμένες μου φωτοτυπίες να μου πουν ΑΝ υπάρχει αυτό που θέλω σήμερα, η ουρά της ουράς ω ουρά (και η τσουτσα να με αγνοεί στην ουρά για να ρωτήσει "ένα λεπτό" κάτι...ΚΙ ΕΓΩ ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΕΙΚΟΣΙ ΜΑΝΔΑΜ).
Για να πάω με τα επικυρωμένα μου και να καταθέσω την αίτησή μου για κάτι που ήξερα οτι δεν θα το έπαιρνα σήμερα...τεράστια ουρά και δύσθυμη μεσήλιξ υπάλληλος (έχει αναλυθεί σε προηγούμενο ποστ η περίπτωσή της).
............
Τη δε έξοδο (όοοοοοοχι, δεν τελείωσα!!), δηλαδή αυτόν τον διάδρομο του 1,2 μέτρων που αποκαλούν έξοδο, έχει φράξει κήτος με σαπιοκοιλιά διαστάσεων μπουλντοζιέρας χαλαρά, το οποίο κοιτάει κάτι στον τοίχο και βήχει, ή μάλλον, φτύνει τον πνεύμονά του περιοδικά (δλδ με ρυθμό, θεωρητικάριοι) με ανοιχτό το στόμα.
Στην ενδιάμεση παύση, τρέχω να περάσω αλώβητη ΑΛΛΑ ΛΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕ Ο ΚΑΡΚΙΝΙΑΡΗΣ, ΜΟΥ ΡΙΞΕ ΟΛΗ ΤΗ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗ ΜΕΣΩ ΣΤΑΓΟΝΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΒΡΩΜΕΡΟΥ ΧΝΩΤΟΥ ΣΤΗ ΜΑΠΑ. Γιατί δεν τον έβρισα κι αν δεν ένιωθε, γιατί δεν του ριξα μια γονατιά στ'αρχίδια, θα το αναλύσω με τον ψυχαναλυτή μου. Πάραυτα!!
..............
..................
........................Το λοιπόν, βγαίνω έξω αφρίζοντας!
Ακούω, ακούω κλασσική, μπας κι εκπολιτιστώ αλλά Πολεοδομία-Τσαϊκόφσκι, σημειώσατε 1.
Σε μια καταδικασμένη προσπάθεια να ξεχάσω το Πειρατίνι μου, ξόδεψα αλλόγιστα το βδομαδιάτικό μου σε κουβάρια μαλλιών, αλλά τελικά έμεινα με άδειες τσέπες και με μουσκεμένα κουβάρια. (ποιητικό but true).
Και 2,10 να'ναι οι ώρες σας, για ένα πιτόγυρο!
Υ.Γ. : Όποιος βρει το αντίθετο του σκεφτόμουνα και σιχτιριζόμουνα, κερδίζει σόπινγκ με τον μονόχνωτο.
Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010
Θεωρία και Mεθοδολογία Ανάλυσης Φως Κώλου.
Επειδή η σχολή πολλάν μας κράτησε χώρια, θα προσπαθήσω να επανακάμψω, ως αντίσταση σ'αυτούς που μου ρουφάνε το μεδούλι!!
Και πασχίζω να βγάλω 2 εξάμηνα σε ένα!! (καταγγέλλω το παλιό club Decadence, την Ιντριγκα, τον Αλχημιστή, το Χοροστάσιο, το παλιό Dada, το Soul, τις άπειρες συναυλίες, τις εξόδους 4 φορές τη βδομάδα και τους 3 ελεεινούς και τρισάθλιους γκόμενους που για πάρτη τους χαράμισα τα μαθήματα αυτά που μου καρφώθηκαν στην πλάτη σαν χταπόδι τρομαγμένο.)
Να αξιοποιήσομεν λοιπόν -εγώ δηλαδή- τις άχρηστες γνώσεις που μου χάρισε το πανεπιστήμιο, και να αναλύσομεν βήμα-βήμα το παρακάτω ΕΠΙΚΟ βίδεο- σταθμό στην τηλεθέαση και στις καρδιές των απαίδευτων γιαγιάδων (γιατί, φυσικά, η δικιά μου δεν έβλεπε Καλημέρα Ζωή, ούτε λοιπές Φωσκολιάδες, ούτε Βραζιλιάνικα).
-KΥΡΙΕ Στάθη!
-Τι'ναι?
-Κυριε ΣΤΑΘΗ.
-Το 'πες αυτό. Παρακάτω.
-Τηλεφώνησε η Σαββίνα.
-Η Σαββίνα? Και γιατί δεν τηλεφώνησε εδώ στο γραφείο?
-ήθελε τον Νάκο.
-Να ο Νάκος. Γιατι απευθύνεσαι σε μένα? (ποποπο ρε φίλε, πιρι πιρι, ούτε λεσβίες σε σχέση δεν μιλάνε τόσο)
-Ηθελε τον Νάκο γιατι δεν τολμούσε να μιλήσει σε σας.
-Γιατι δεν τολμούσε, τι έγινε, τι συμβαίνει? Μίλα ρε.
-(σομπ) Τηλεφώνησε απο ένα γειτονικό σας σπίτι.
-Γειτονικό σπιτι δικό μου?
-Ναι.
-Γιατι , δεν εχω τηλεφωνο στο δικό μου το σπίτι?
-Το έκοψαν.
-Γιατι το κοψαν αφου το πληρώσαμε!
-Εννοω το τράβηξαν απο την μπρίζα του τοίχου.
αχ......αχ........διάλειμμα για να ξελαμπικάρει το μυαλό μου απ'το οβερντοζ ηλιθιότητας.
-ΠΟιοί το τράβηξαν?
-(βαθιά, βαθιά, Βαθιά αναπνοή για έξτρα δραματουργία, τους το μάθαν στη σχολή το κόλπο, καλό ε?) 4 κουκουλοφόροι όρμησαν και άρπαξαν τη ΜΑριάννα.
- ........ (βλέμμα σκύλου που λυπάται)
(Απο άλλο σήριαλ) -Τι είπις?
-Μιλα καλα γαμωτολγα, μη με τρελαίνεις ΜΙΛΑ.
-Πριν απο λίγη ώρα.(δραματική παύση) Απήγαγαν τη Μαριάννα ((δραματική παύση). 4 κουκουλοφόροι κακοποιοί (δραματική παύση).
Και ξεκινά ο λόγος που εκλέχτηκε ο Γιώργος Θεοχάρης Βασιλείου στη Βουλή:
-Όχι ρε γαμωτο, οχι, δεν ειναι δυνατον.
Όχι ρε άτιμε.(προσπαθεί να θυμηθεί την επόμενη φράση)
Όχι ρε άνανδρε ΟΧΙ, ΟΧΙ ΓΑΜΩ ΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΜΟΥ ΟΧΙ (επιμελημένο ξέσπασμα, συντηρητικό, μη τον πιάσει και κανα λουμπάγκο για την κωλοσειρά) οχι ρε κτήνος.
Δεν μπορεις γαμωτο να με πολεμας και να βάζεις μπροστά τα γυναικόπαιδα (με ύφος λογικού συμπεράσματος). Αν θέλεις να τα βαλεις μαζί μου, βάρα εμένα ρε κτήνος αν έχεις κότσια Οχι τη γυναίκα μου ρε αλήτη. Όχι τη γυναίκα μου.(παύση για να θυμηθεί και τα επόμενα λόγια)
(στροφή 3/4 προς κάμερα) Αλοίμονό σου. Κέρατο. Αλοίμονό σου όταν θα πέσεις στα χέρια μου. Θα σε κάνω εγώ (πλάνο άκυρου) να προσεύχεσαι και να εύχεσαι γονατιστός να μη σε έιχε (πλάνο άκυρου) κάνει η μάνα σου. Όποιος και να σαι. Φίλος. Συνάδερφος.(πλάνο άκυρου) Αδερφός αλοίμονό σου. Θα γίνω δικαστής σου και δήμιός σου αλήτη, και θα σε τιμωρήσω κατα τα έργα σου αλήτη. Κα-τα τα-έρ-γα σου. ΑΛΗΤΗ. ΚΑ-ΤΑ ΤΑ-ΕΡ-ΓΑ ΣΟΥ. ΤΟΜΑΡΙ. (γκριμάτσα έντονης δυσκοιλιότητας). ΒΡΡΡΩΜΙΆΡΗ. (καλά, η τελική έκφραση είναι υπεράνω πάσου σχολιασμού, η μόνη περίπτωση που μπορώ να την παρομοιάσω είναι να σ'έχει πιάσει κόψιμο στη ζούγκλα κι εκείνη την ώρα να πετάγεται μπροστά σου μια ξενηστικωμένη Τίγρη).
Και πασχίζω να βγάλω 2 εξάμηνα σε ένα!! (καταγγέλλω το παλιό club Decadence, την Ιντριγκα, τον Αλχημιστή, το Χοροστάσιο, το παλιό Dada, το Soul, τις άπειρες συναυλίες, τις εξόδους 4 φορές τη βδομάδα και τους 3 ελεεινούς και τρισάθλιους γκόμενους που για πάρτη τους χαράμισα τα μαθήματα αυτά που μου καρφώθηκαν στην πλάτη σαν χταπόδι τρομαγμένο.)
Να αξιοποιήσομεν λοιπόν -εγώ δηλαδή- τις άχρηστες γνώσεις που μου χάρισε το πανεπιστήμιο, και να αναλύσομεν βήμα-βήμα το παρακάτω ΕΠΙΚΟ βίδεο- σταθμό στην τηλεθέαση και στις καρδιές των απαίδευτων γιαγιάδων (γιατί, φυσικά, η δικιά μου δεν έβλεπε Καλημέρα Ζωή, ούτε λοιπές Φωσκολιάδες, ούτε Βραζιλιάνικα).
Αν και γρήγορος, ο διάλογος που ακολουθεί είναι γραμμένος στα ρεκορ Γκίνες 1999 στο πόσες πίπες μπορούν να χωρέσουν σε 2 αράδες.
Επίδοξοι σεναριγράφοι, πάρ'τε παραδείγμα. ΝΑ πως φτουράνε τα επεισόδια σε μάκρος.
-KΥΡΙΕ Στάθη!
-Τι'ναι?
-Κυριε ΣΤΑΘΗ.
-Το 'πες αυτό. Παρακάτω.
-Τηλεφώνησε η Σαββίνα.
-Η Σαββίνα? Και γιατί δεν τηλεφώνησε εδώ στο γραφείο?
-ήθελε τον Νάκο.
-Να ο Νάκος. Γιατι απευθύνεσαι σε μένα? (ποποπο ρε φίλε, πιρι πιρι, ούτε λεσβίες σε σχέση δεν μιλάνε τόσο)
-Ηθελε τον Νάκο γιατι δεν τολμούσε να μιλήσει σε σας.
-Γιατι δεν τολμούσε, τι έγινε, τι συμβαίνει? Μίλα ρε.
-(σομπ) Τηλεφώνησε απο ένα γειτονικό σας σπίτι.
-Γειτονικό σπιτι δικό μου?
-Ναι.
-Γιατι , δεν εχω τηλεφωνο στο δικό μου το σπίτι?
-Το έκοψαν.
-Γιατι το κοψαν αφου το πληρώσαμε!
-Εννοω το τράβηξαν απο την μπρίζα του τοίχου.
αχ......αχ........διάλειμμα για να ξελαμπικάρει το μυαλό μου απ'το οβερντοζ ηλιθιότητας.
-ΠΟιοί το τράβηξαν?
-(βαθιά, βαθιά, Βαθιά αναπνοή για έξτρα δραματουργία, τους το μάθαν στη σχολή το κόλπο, καλό ε?) 4 κουκουλοφόροι όρμησαν και άρπαξαν τη ΜΑριάννα.
- ........ (βλέμμα σκύλου που λυπάται)
(Απο άλλο σήριαλ) -Τι είπις?
-Μιλα καλα γαμωτολγα, μη με τρελαίνεις ΜΙΛΑ.
-Πριν απο λίγη ώρα.(δραματική παύση) Απήγαγαν τη Μαριάννα ((δραματική παύση). 4 κουκουλοφόροι κακοποιοί (δραματική παύση).
Και ξεκινά ο λόγος που εκλέχτηκε ο Γιώργος Θεοχάρης Βασιλείου στη Βουλή:
-Όχι ρε γαμωτο, οχι, δεν ειναι δυνατον.
Όχι ρε άτιμε.(προσπαθεί να θυμηθεί την επόμενη φράση)
Όχι ρε άνανδρε ΟΧΙ, ΟΧΙ ΓΑΜΩ ΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΜΟΥ ΟΧΙ (επιμελημένο ξέσπασμα, συντηρητικό, μη τον πιάσει και κανα λουμπάγκο για την κωλοσειρά) οχι ρε κτήνος.
Δεν μπορεις γαμωτο να με πολεμας και να βάζεις μπροστά τα γυναικόπαιδα (με ύφος λογικού συμπεράσματος). Αν θέλεις να τα βαλεις μαζί μου, βάρα εμένα ρε κτήνος αν έχεις κότσια Οχι τη γυναίκα μου ρε αλήτη. Όχι τη γυναίκα μου.(παύση για να θυμηθεί και τα επόμενα λόγια)
(στροφή 3/4 προς κάμερα) Αλοίμονό σου. Κέρατο. Αλοίμονό σου όταν θα πέσεις στα χέρια μου. Θα σε κάνω εγώ (πλάνο άκυρου) να προσεύχεσαι και να εύχεσαι γονατιστός να μη σε έιχε (πλάνο άκυρου) κάνει η μάνα σου. Όποιος και να σαι. Φίλος. Συνάδερφος.(πλάνο άκυρου) Αδερφός αλοίμονό σου. Θα γίνω δικαστής σου και δήμιός σου αλήτη, και θα σε τιμωρήσω κατα τα έργα σου αλήτη. Κα-τα τα-έρ-γα σου. ΑΛΗΤΗ. ΚΑ-ΤΑ ΤΑ-ΕΡ-ΓΑ ΣΟΥ. ΤΟΜΑΡΙ. (γκριμάτσα έντονης δυσκοιλιότητας). ΒΡΡΡΩΜΙΆΡΗ. (καλά, η τελική έκφραση είναι υπεράνω πάσου σχολιασμού, η μόνη περίπτωση που μπορώ να την παρομοιάσω είναι να σ'έχει πιάσει κόψιμο στη ζούγκλα κι εκείνη την ώρα να πετάγεται μπροστά σου μια ξενηστικωμένη Τίγρη).
Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010
Οι 10 πληγές του Φαραώ είναι Η ΕΞΗΣ ΜΙΑ!
ΑΣΙΑΤΕΣ ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΤΗΣ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ!!!!!!!! ΑΠΟ ΠΟΥ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΩ ΘΕΕ ΜΟΥ??
Δεν θα πιάσω στο στόμα μου τον Yo Yo Ma και τη Michuko Uchida γιατί είναι οι υπέρλαμπρες εξαιρέσεις στο σαφρακιασμένο κύμα μετανάστευσης απο τους ρυζοφάγους. Άντε και η βιολονίστρια Midori Goto (χα, το έπαιξα ψαγμένη, χα!).
Και ξέρετε γιατί διαφέρουν αυτοί? Μα γιατί είναι εξευρωπαϊσμένοι του θανατά!!! Τα αγγλικά των πρώτων δύο είναι καλύτερα απο το 98% των ΑμερικανοΚαναδων και απο το 78% των Άγγλων (δικές μου στατιστικές απο την Nutella Research).
Aπο που ν'αρχίσω? Απο που να την πιάσω αυτήν τη μάστιγα και που να την καταλήξω?
Ας ξεκινήσουμε με τον ένδοξο Lang Lang για τον οποίο έχουν ακουστεί τα μύρια όσα. Ομολογώ πως στην αρχή εντυπωσιάστηκα. Δεν ήξερα. Ομολογώ κιόλας οτι απήλαυσα και την εκτέλεσή του στην Ουγγρική Ραψωδία νο.2 του Λιστ. Ομολογώ οτι θαμπώθηκα απ'τα χοροπηδητά και τα τερτίπια του και την ταχύτητα και την ΧΑΟΤΙΚΗ άνεσή του με τα πλήκτρα. Ομολογώ. Ε δε θα βάλω και τον Βαλάντη να σας το πει!
Αλλά μετά επήλθε η γνώση. Σταδιακά. Νομίζω οτι όλοι συμφωνούμε όταν θα πω οτι ο συγκεκριμένος δίκαια φέρει παρατσούκλια όπως : Ακροβάτης, Τσίρκο κλπ. Για να μην το τραβήξω και τον πω καραγκιόζη, θέλω να κρατήσω ένα επίπεδο για το βλογ ΜΟΥ.
Το γεγονός οτι είναι μόνιμος σαν τον δημόσιο καρεκλοκένταυρο στη Σκαλα του Μιλάνο(υ) δε σημαίνει οτι έχει και ποιότητα. Όταν τον βλέπω να βασανίζει ένα κομμάτι ρυθμικά και ερμηνευτικά με τη μαύρη τρύπα που έχει για ψυχή και να πηγαίνει χαράμι τέτοια τεχνική και ευχέρεια....σπάει κι ένα μικροαγγειάκι απ τον εγκέφαλό μου. Όπως και κάθε φορά που έρχομαι μούρη με μούρη με την ανθρώπινη βλακεία.
Εκεί που παίζει την πανδιάσημη ραψωδία του λοιπόν, μπορώ πια καθαρά να διακρίνω τη ΜΟΥΦΑ σύσπαση του προσώπου σε μια ΤΕΡΜΑ κλοουνίστικη γκριμάτσα δήθεν ψυχικού πόνου.
Αλλά κανείς (?) απ'το κοινό δεν ήξερε οτι ο Lang Lang δεν έχει ψυχή. Είναι ένα ανδροειδές.
Το μοναδικό καλό που έχω ακούσει για τον Λανγκλανγκ είναι οτι με αυτό τον τρόπο προσηλύτισε τον απαίδευτο κόσμο που δεν ενδιαφερόταν ή ήξερε την κλασσική κι ότι ειδάλλως η κλασσική μουσική θα εξαφανιζόταν (εαν δεν έχει ήδη πάρει το δρόμο της εξαφάνισης...ΟΧΙ!! ΟΧΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΣΑ!!!). Και μόνο γι αυτό θα κλείσω το κράξιμό μου στον συμπαθή κατα τ'άλλα Κινέζο σολίστα με ένα μεγάλο μπράβο.
Θα κλείσω όμως για του λόγου το αληθές με κάποια βίντεο που αποδεικνύουν περίτρανα την επιδειξιο/μεγαλομανία του αλλά και την άγνοιά του για το που βαδίζει σαν καλλιτέχνης.
το παιδάκι που ξέφυγε απο το θεωρείο και παίζει με το γκέιμ μπόι του.
το παιδάκι που έμαθε ένα καινούριο κόλπο και το επιδεικνύει στους φίλους του με ύφος εξερευνητή (εγώ τ'ανακάλυψα!). Τα γελάκια της γκομενίτσας στο τέλος μας δείχνουν οτι α) ακόμα κι εδώ, όλα για το σεξ γίνονται -για να εντυπωσιάσει το έτσιρο φύλο με αυτές τις βλακείες μιας κι ο Θεός δεν τον προίκισε με οτιδήποτε άλλο και
β) οτι τελικά μέχρι κι ο Lang Lang γαμάει, όχι σαν εμένα, που για να κάνω σεξ πρέπει να κάνω τάμα και να διαθέσω 4 ώρες απο τη βιοπάλη και 10 ευρώ απ'το υστέρημά μου (καταραμένα ανδρικα μπρουρδέλα!)
Πάμε παρακάτω. Να φουντώνει το μένος! Κρατηθείτε! Sumi Jo!
Αντιεμετικά και πάμε!
Όλως τυχαίως και συμπτωματικώς, η μόδα της Βανεσσομάε πέρασε, σε αντίθεση με το κλασσικό ρεπερτόριο που διατεινόταν οτι ήταν το είδος της. Τώρα βρίσκεται σε κάποιον ορυζώνα, θυσιάζοντας κάθε μέρα κι απο μια κωμόπολη σκλάβων Ασιατών για να μην την πιάσουν οι κατάρες των μουσικόφιλων για το ασκί του Αιόλου που πρώτη άνοιξε, δείχνοντας το δρόμο σε εκατομμύρια ομοκιτρινους της.
...
..............
............................
...............................................
........................................................είπα να το αφησω να περάσει έτσι αλλά δεν άντεξα.
...Είσοδος με ροζ καπαρντίνα??
Που την πεταει λυσσάρικα απο πάνω της για να μείνει με μωβ σουτιέν?
ΠΟΥ ΝΑΙ ΤΟ ΓΙΟΥΠΟΡΝ ΟΤΑΝ ΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ??
Δεν θα πιάσω στο στόμα μου τον Yo Yo Ma και τη Michuko Uchida γιατί είναι οι υπέρλαμπρες εξαιρέσεις στο σαφρακιασμένο κύμα μετανάστευσης απο τους ρυζοφάγους. Άντε και η βιολονίστρια Midori Goto (χα, το έπαιξα ψαγμένη, χα!).
Και ξέρετε γιατί διαφέρουν αυτοί? Μα γιατί είναι εξευρωπαϊσμένοι του θανατά!!! Τα αγγλικά των πρώτων δύο είναι καλύτερα απο το 98% των ΑμερικανοΚαναδων και απο το 78% των Άγγλων (δικές μου στατιστικές απο την Nutella Research).
Aπο που ν'αρχίσω? Απο που να την πιάσω αυτήν τη μάστιγα και που να την καταλήξω?
Ας ξεκινήσουμε με τον ένδοξο Lang Lang για τον οποίο έχουν ακουστεί τα μύρια όσα. Ομολογώ πως στην αρχή εντυπωσιάστηκα. Δεν ήξερα. Ομολογώ κιόλας οτι απήλαυσα και την εκτέλεσή του στην Ουγγρική Ραψωδία νο.2 του Λιστ. Ομολογώ οτι θαμπώθηκα απ'τα χοροπηδητά και τα τερτίπια του και την ταχύτητα και την ΧΑΟΤΙΚΗ άνεσή του με τα πλήκτρα. Ομολογώ. Ε δε θα βάλω και τον Βαλάντη να σας το πει!
Αλλά μετά επήλθε η γνώση. Σταδιακά. Νομίζω οτι όλοι συμφωνούμε όταν θα πω οτι ο συγκεκριμένος δίκαια φέρει παρατσούκλια όπως : Ακροβάτης, Τσίρκο κλπ. Για να μην το τραβήξω και τον πω καραγκιόζη, θέλω να κρατήσω ένα επίπεδο για το βλογ ΜΟΥ.
Το γεγονός οτι είναι μόνιμος σαν τον δημόσιο καρεκλοκένταυρο στη Σκαλα του Μιλάνο(υ) δε σημαίνει οτι έχει και ποιότητα. Όταν τον βλέπω να βασανίζει ένα κομμάτι ρυθμικά και ερμηνευτικά με τη μαύρη τρύπα που έχει για ψυχή και να πηγαίνει χαράμι τέτοια τεχνική και ευχέρεια....σπάει κι ένα μικροαγγειάκι απ τον εγκέφαλό μου. Όπως και κάθε φορά που έρχομαι μούρη με μούρη με την ανθρώπινη βλακεία.
Εκεί που παίζει την πανδιάσημη ραψωδία του λοιπόν, μπορώ πια καθαρά να διακρίνω τη ΜΟΥΦΑ σύσπαση του προσώπου σε μια ΤΕΡΜΑ κλοουνίστικη γκριμάτσα δήθεν ψυχικού πόνου.
Αλλά κανείς (?) απ'το κοινό δεν ήξερε οτι ο Lang Lang δεν έχει ψυχή. Είναι ένα ανδροειδές.
Το μοναδικό καλό που έχω ακούσει για τον Λανγκλανγκ είναι οτι με αυτό τον τρόπο προσηλύτισε τον απαίδευτο κόσμο που δεν ενδιαφερόταν ή ήξερε την κλασσική κι ότι ειδάλλως η κλασσική μουσική θα εξαφανιζόταν (εαν δεν έχει ήδη πάρει το δρόμο της εξαφάνισης...ΟΧΙ!! ΟΧΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΣΑ!!!). Και μόνο γι αυτό θα κλείσω το κράξιμό μου στον συμπαθή κατα τ'άλλα Κινέζο σολίστα με ένα μεγάλο μπράβο.
Θα κλείσω όμως για του λόγου το αληθές με κάποια βίντεο που αποδεικνύουν περίτρανα την επιδειξιο/μεγαλομανία του αλλά και την άγνοιά του για το που βαδίζει σαν καλλιτέχνης.
το παιδάκι που ξέφυγε απο το θεωρείο και παίζει με το γκέιμ μπόι του.
το παιδάκι που έμαθε ένα καινούριο κόλπο και το επιδεικνύει στους φίλους του με ύφος εξερευνητή (εγώ τ'ανακάλυψα!). Τα γελάκια της γκομενίτσας στο τέλος μας δείχνουν οτι α) ακόμα κι εδώ, όλα για το σεξ γίνονται -για να εντυπωσιάσει το έτσιρο φύλο με αυτές τις βλακείες μιας κι ο Θεός δεν τον προίκισε με οτιδήποτε άλλο και
β) οτι τελικά μέχρι κι ο Lang Lang γαμάει, όχι σαν εμένα, που για να κάνω σεξ πρέπει να κάνω τάμα και να διαθέσω 4 ώρες απο τη βιοπάλη και 10 ευρώ απ'το υστέρημά μου (καταραμένα ανδρικα μπρουρδέλα!)
Πάμε παρακάτω. Να φουντώνει το μένος! Κρατηθείτε! Sumi Jo!
Oυπς, συγνώμη. Μπερδεύτηκα. Αυτήν εννοούσα....
Φωνή σπουργιτακίου, ΟΠΩΣ ΟΛΑ ΤΑ ΚΙΝΕΖΟΕΙΔΗ ΘΗΛΑΙΑ, που αρμόζει σε τι?? Πείτε το!!! ...Σε ρόλους καθαρά τεχνικούς (αν υπάρχουν). Κι αν δεν υπάρχουν, τους κάνουμε εμείς!
Έχει το θρρρράσος να μην αρκείται σε καμια κούκλα απο τα "Παραμύθια του Χοφμαν" ή στο Λάκμε πως διάλο λέγεται. ΌΟΟΟΟχι!!! Λέει και ρόλους που ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ και ΔΕΝ είναι ΑΜΙΓΩΣ ΤΕΧΝΙΚΟΙ! Βασίλισσα της Νύχτας (η ερμηνεία της μόνο με ερμηνεία πεκινουά με περίοδο μπορεί να παρομοιαστεί), Λα Τραβιάτα (Ιταλικό δράμα!! Αυτο πρέπει να το δείτε!):
Ναι, Σούμι, υπάρχει κι άλλος τρόπος για να πεις την Λα Τραβιάτα χωρίς να φανεί το μαύρο έρεβος που έχεις κι εσύ για ψυχή και σ'εμποδίζει να βάλεις λίγο συναίσθημα σ'ότι τραγουδας! ΡΟΜΠΟΤΑΚΙΑ ΕΝΩΘΕΙΤΕ! Η πιο αδύναμη εκτέλεση στα 6 μέτρα με ντουφεκοπρίονο της αοιδούς εκ της Καμπότζης. Βγάζει κορώνα υποτιθέμενης δύναμης, πείσματος, υπερηφάνιας και εσωτερικής πάλης και είναι σαν ασθενικό κουνουπάκι, απ'τα πρώτα που ψοφάνε.
Έτσι μου ρχεται να της κάνω ένα ΖΙΠ! Και να τη λιώσω με παλαμάκια.
Να μπω στον κόπο να σχολιάσω...? Να συγκρίνω...???
Gamati profora!
Μυρίζω την αμασχάλη μου για να εμφυσήσω στον εαυτό μου κι άλλο γνήσιο, Ασιατικό μένος και προχωράω:
Χιουν-Τζουν Λιμ. Α μπα??? Πως και δεν τη λένε κι αυτή ΤΣΑΝΓΚ??
Να αφήσω το βίντεο να μιλήσει απο μόνο του? Δε θα σας κουράσει. 1' ΚΡΑΤΆΕΙ!!!!
Δηθενιά του ελέους. Κάτι τέτοιες στο slutload (/redtube/youporn) τις χρησιμοποιούν για τους επίπονους ρόλους που δεν παίρει καμία άλλη.
To κακό με τους Ασιάτες έιναι οτι είναι τόσοι πολλοί που μόνο ο 1ος που βγαίνει σε κάτι γίνεται γνωστός. Τους υπόλοοιπους τους τρώει η μαρμάγκα. Το παραπάνω βίντεον υπάρχει και απο άλλη μια πιανίστρια, τη Υuja Wang, η οποία όταν είδε οτι τη μια θέση που είχε προκυρηχθεί στα μυαλά της Ευρωπαϊκής Αγοράς για "το γρηγορότερο πιάνο στον κόσμο" της την πήρε άλλη, πήγε στην προκύρηξη του slutload που είχε φτύσει η νικήτρια και έγινε πρίμα λεσβία.
Φυσικά δεν ξέχασα την μαστόρισα του είδους.
Όλως τυχαίως και συμπτωματικώς, η μόδα της Βανεσσομάε πέρασε, σε αντίθεση με το κλασσικό ρεπερτόριο που διατεινόταν οτι ήταν το είδος της. Τώρα βρίσκεται σε κάποιον ορυζώνα, θυσιάζοντας κάθε μέρα κι απο μια κωμόπολη σκλάβων Ασιατών για να μην την πιάσουν οι κατάρες των μουσικόφιλων για το ασκί του Αιόλου που πρώτη άνοιξε, δείχνοντας το δρόμο σε εκατομμύρια ομοκιτρινους της.
...
..............
............................
...............................................
........................................................είπα να το αφησω να περάσει έτσι αλλά δεν άντεξα.
...Είσοδος με ροζ καπαρντίνα??
Που την πεταει λυσσάρικα απο πάνω της για να μείνει με μωβ σουτιέν?
ΠΟΥ ΝΑΙ ΤΟ ΓΙΟΥΠΟΡΝ ΟΤΑΝ ΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ??
Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2010
Τοπ ταρίφων
Τεμπέλα όντας και με το υπέροχο προτέρημα να αργώ συχνά στα ραντεβού μου, όταν ανακάλυψα τα ταξί στην τρυφερή ηλικία των 18, καταστράφηκα οικονομικά.
Σε κάποια φάση, ήμουν σίγουρη οτι αν έκοβα τα ταξί, θα είχα λεφτά για να ψωνίζω σαν ανόητη έφηβη.
Ξέρετε...απο αυτές που κυκλοφορούν κατα ζεύγη στην Ερμού και απομυζούν τους γονείς τους με συναισθηματικούς εκβιασμούς για να γεμίσουν τα Σαββατιάτικα πρωινά τους? Σε όλη τη διάρκεια Η σύγκριση γίνεται με τα δικά μου μηνιαία δεδομένα εννοείται, γιατί αν εγώ θεωρώ όργιο σπατάλης τα 200Ε και δεν το φτάνω ποτέ, για κάμποσες απο δαύτες είναι σύνηθες ποσό όταν βγουν παγανιά.
Και καλά οι μαθήτριες. Οι φοιτήτριες?? Οι 30άρες?? Οι 40άρες????
Χμμμ, έχω την εντύπωση οτι ξεφύγαμε γι'αυτό πάμε γρήγορα γρήγορα στους κορυφαίους ταρίφες που έχω γνωρίσει.
Ο νεκροζώντανος: Βγαίνω ένα βράδυ, 19 χρονώ μπουμπούκι τώρα, να πάω να βρω τον τότε γκόμενό μου (αυτό το τελευταίο το λέμε φτύνοντας φαρμάκι). Σαν χαζή κι ερωτευμένη που ήμανε, πήγαινα να τον δω μετά το σχόλασμά του στις 11 ΤΟ ΒΡΑΔΥ γιατί ο έρμος δεν έιχε άλλη ώρα να με δει. Βλέπω κίτρινο όχημα στον ορίζοντα, σηκώνω το χέρι και απο δω ξεκινάει και το κινηματογραφικό πλάνο.
Το αμάξι ερχόταν με τελετουργικά αργή ταχύτητα, σαν να έρεε πάνω σε αόρατο ποτάμι της ασφάλτου. Σταματάει μπροστά μου επίσης αφύσικα ομαλά. Μεσα στη μαύρη νύχτα και την ερημιά μου έδωσε την εντύπωση φέρετρου.Ο ταρίφας μέσα, γύρισε και με κοίταξε και μου έκανε νωχελικά με το χέρι "έλα" σαν το Χάρο που σου λέει "ήρθε η ώρα σου". Μα το επιστέγασμα ήταν οτι το κάθισμά του ήταν σε τόσο αμβλεία γωνία που στην ουσία ήταν ξαπλωμένος στη θέση του οδηγού, με το τιμόνι στην κοιλιά κι έβλεπε το παρμπρίζ απο κάτω, λες και ήταν σε υποβρύχιο. Μπρρρ.
Κατα την είσοδο με χτύπησε στη μούρη έντονη μπόχα φορμόλης, απο την θανατίλα και την σήψη που επικρατούσε εκεί μέσα τα τόσα χρόνια που κυκλοφορούσε σαν τον Ιπτάμενο Ολλανδό στους δρόμους, χωρίς να μπορεί να πιάσει πεζοδρόμιο.
Εννοείται, απο την ξάπλα του καθίσματος του οδηγού, δεν υπήρχε χώρος για 2ο άτομο πίσω.
Επιλογές πολλές δεν είχα, μπήκα, αλλά για λόγους οικονομικούς αλλά πιο πολύ δυσφορίας διάλεξα την ελάχιστη διαδρομή και Ο ΧΑΡΟΣ ΞΕΚΙΝΑ!
................Μετα απο αρκετά λεπτά βουβαμάρας
- Σπίτι σου πας ή απο το σπίτι σου σε πήρα? (Αγγελοπούλειος ρυθμός)
-Απ'το σπίτι με πήρατε. (σήκωμα των φρυδιών διαισθανόμενη την κριτική να έρχεται).
...............................Σιωπή......................
.......................Μετά απο ακόμα λίγα λεπτά
- Εγω εχω 2 κόρες πιο μεγάλες και τετοια ώρα έρχονται στο σπίτι, δεν τις αφήνω (ροχάλα) να τριγυρνάνε τετοια ωρα .
- ... (Ε, τι να του πω??)
..............................Σιωπή...............................
..................................Κι άλλη σιωπή.............................
................................Στο πεντάλεπτο
- Αν ήσουν κόρη μου θα σου είχα πιο σφιχτά τα λουριά που τριγυρνας έξω τέτοια ώρα κορίτσι πράμα ποιος ξέρει τι κάνεις ?
- Εδώ-μ-αφήνετε-ευχαριστώ!
Ο παθέτικ απατεώνας
Μπαίνω διπλόκουρσα με συνοπτικές διαδικασίες, κάθομαι μπροστά βιαστικά, λέω τον προορισμό και ξεκινάμε. Πάλι η ελάχιστη διαδρομή ήτανε, με το πιο στανταρ δρομολόγιο που υπάρχει. Σαν να λέμε κουζίνα-μπάνιο.........Έχεις πολλές επιλογές??
Παρ'όλα αυτα, ο παλιόπουστας, με κάνει ένα άσκοπο κυκλάκι χωρίς προφανή λόγο, που μόνο σε ώρα με καθυστέρησε γιατί η τιμή πάλι η ίδια θα ήτανε. Αντί να του κάνω φασαρία όμως, δεν έιπα τίποτα γιατι ντράπηκα (ΤΙ????ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΨΑΧΝΩ). Θα μου λυνόταν πολύ σύντομα η απορία γιατί έκανε αυτή τη μαλακία.
Φτάνουμε στον προορισμό και έτσι που είχε έρθει, σταμάτησε να με αφήσει ΠΑΝΩ ΣΕ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΙΑΓΜΈΝΗΣ, τη στιγμή που άνοιγαν 2 φανάρια!!!!!!!! Όπως ήταν επόμενο, του είχα δώσει το 20ευρο μου και περίμενα εναγωνίως τα ρέστα για να πεταχτώ έξω σαν την τρελή, ενώ κορνάρανε απο παντού μανιασμένα οι υπόλοιποι.
Μου δίνει ένα μασούρι τάληρα και τα ψιλά μου, που απο τα 2.80 που ήταν η ελάχιστη τότε, έπρεπε τα ρέστα μου να είναι 3 πενταυρα και κάτι ψιλα. Και μόλις βγαίνω, αυτός γκαζώνει επιδεικτικά και γίνεται καπνός, ακριβώς την ώρα που ανακάλυπτα οτι είχε κάνει μασούρια τα πεντάευρα για να μη φανεί οτι μου έδωσε ένα λιγότερο!!!! Κι έτσι βρέθηκα να έχω πληρώσει 8 ευρώ. Φοβερό. Καταπληκτική πατέντα. Μπράβο. Έλυσες το οικονομικό σου πρόβλημα κλέβοντας 5 ευρω απο το χαρτζηλίκι ενός κοριτσιού. 3 POINTS!!!!! FUCKING BRILLIANT!!!!! ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΠΕΛ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ!!!!!!! Κάφρε.
Ο καρδιακός
Ήταν απο τις ελάχιστες φορές που φόρεσα την πίσω ζώνη. ΤΟΣΟ ΝΕΥΡΙΚΑ οδηγούσε αυτός. Χωνόταν σαν την που-μπιιιπ-τσα στις λωρίδες, αγνοώντας 1)σήμανση, 2)φανάρια, 3)βασκούς κανόνες ΚΟΚ, 4)λοιπά οχήματα και αφήνοντας έξαλλους οδηγούς ξωπίσω του να τον βρίζουν μοναχοί τους. Έστριβε δε τόσο απότομα που μετα βίας κρατιόμουν να μην βαστηθώ απ'το περβάζι του παραθύρου του και να εκτοξεύω εμετό στον κόσμο στις γωνίες.
Και το κορυφαίο???????? Ανοίγω το κινητό να πάρω ένα τηλέφωνο και τότε...: "ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΟΠΕΛΑ ΜΟΥ?? ΚΛΕΙΣΤΟ ΚΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΡΔΙΑΚΟΣ, ΕΧΩ ΒΗΜΑΤΟΔΟΤΗ, ΝΑ ΜΕ ΣΚΟΤΩΣΕΙΣ ΘΕΛΕΙΣ?"
................................................
...................................................
............................................Ναι.......ΕΓΩ ΘΑ ΣΕ ΣΚΟΤΩΣΩ!
Περιττό να πω οτι ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ 20' που κράτησε η διαδρομή, παραμίλαγε σαν ψυχασθενής, με τρέμουλο στα χέρια α λα Παρκινσον, για το δολοφονικό κινητό που παραλίγο να σταματήσει τον ζωογόνο βηματοδότη του.
Ας τα δγιάλα, καρμίρη!
Ο γαμιας
Αυτός ο τύπος φρόντισε να μου πιάσει κουβέντα και να στρέψει εντέχνως (?) την κουβέντα στο σεξ. Η μάλλον, στο πόσο φοβερός ήταν αυτός στο σεξ. Στο πόσο μικρότερη ήταν η γυναίκα του αλλά αυτός την κράταγε με το σεξ. Μοιράστηκε και λίγη απο τη σοφία του μαζί μου διαβεβαιώνοντάς με οτι η γυναίκα θέλει ένα κτήνος στο κρεβάτι, όχι κανένα χλεχλε. Και στο τέλος, μου εμπιστεύτηκε την ιστορία μιας άλλης νεαρής πελάτισσας, η οποία ήταν 20κάτι κι είχε γνωρίσει μόνο έναν άντρα (δλδ ένα αγοράκι που βρήκε το μουνί της χρονιάς του σ'αυτήν και την στραβοπήδαγε για κανα 4άρι χρόνια, κερατώνοντάς την ταυτόχρονα -ή προσπαθώντας- με ο,τι θηλυκό πέρναγε και φερόμενος απέναντί της με τουπέ πρίγκηπα που θέλει-και- τα-μπιφτέκια-του-ΤΩΡΑ-να-κάτσεις-μεσα!!). We've all been there.
Αυτή η κακομοίρω λοιπόν, αφού τερμάτισε την πρώτη "σχέση" στη ζωή της, κι αφού ξεπρήστηκαν τα μάτια απ'το 6μηνο κλάμα, άρχισε να ψάχνει να πηδηχτεί. Και την περιέλαβαν 2 γκέυ και της έδωσαν και κατάλαβε! Και "ακόμα χύνω" είπε στον ταξιτζή. Και θες να πιστέψω οτι όλα αυτά στα εμπιστέυτηκε μια τυχαία κοπέλα. Οτι ΔΕΝ είναι η φαντασίωσή σου όλα αυτά, ε? ΟΚ! Εδώ κατεβαίνω!
Ο πέφτουλας
Αααα, αυτός ήταν ένα βήμα παραπέρα. Αφού μου ανέλυσε όλη του τη θεωρία για την αναγκαιότητα του σεξ και το γεγονός της πολυγαμίας του ανθρώπου, διαρρύγνηε τα ιμμάτιά του οτι αφού τα υποστήριζε τόσο πολύ όλα αυτά, αν έπιανε τη γυναίκα του με άλλον θα έδειχνε κατανόηση και θα έφευγε διακριτικά. Αφού κι ο ίδιος πιστεύει στην πολυγαμία και στο αυθόρμητο σεξ.
Εγώ σιγόνταρα, απ'τη μια γιατι όταν ο άλλος επιμένει τόσο πολύ να του απαντήσεις, πρέπει να του πεις κάτι, κι απ την άλλη γιατι ήμουν κι εγώ σιχτιρισμένη σ'εκείνη τη φάση και ήθελα να πιστέψω, αν όχι στην πολυγαμία, στο πέταγμα της μελισσούλας (απο λουλουδάκι σε λουλουδάκι...).
Κι όταν έφτανα προς τον προορισμό μου, άρχισε να προσπαθεί να με πείσει -ΑΚΟΥΣΟΝ ΆΚΟΥΣΟΝ!!- να υποκύψω στις απολαύσεις του αυθόρμητου σεξ για να δω πόσο δίκιο έχει, κοινώς να πηδηχτούμε σαν τα κουνέλια ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!! -θου κυριε φυλακείν τω στόματί μου-.
Εκεί ξέχασα και λουλουδάκια και μελισσούλες, γραπώθηκα απο το επιχείρημα "έχω σχέση!" όπως ο ετοιμοθάνατος απ'τη ζωή, κι όταν είδα οτι είχε μια πίπα να αντιλέγει και γι αυτό, άρχισα τα ψέματα "Είμαι ερωτευμένη!".
Πριν με κράξετε, φυσικά και προσπάθησα να πω οτι "Φιλαράκο, ΔΕΝ μου αρέσεις, κι αν μου άρεσες, ΔΕΝ θα σου κανα τη χάρη να σου κάτσω τόσο απελπισμένα", αλλά το έλεγα τόσο ευγενικά που προκάλεσα κώφωση. Ήμουν πιο διακριτική κι απο τον διαιτολόγο της Britney Spears
Ο ανώμαλος
Aυτός δεν έλαχε σε μένα αλλά σε μια φίλη μου πολύ πιο θύμα/διακριτική/ντροπαλή απο μένα. Άρχισε ο τύπος να της λέει τον πόνο του για την σεξουαλική ανωμαλία του που ξεκινούσε απο την εφηβική ηλικία, αυτή συγκινήθηκε, έκατσε και άλλη 1 ώρα μέσα στο αμάξι για να συζητήσουνε και ατός της εξιστόρησε: όλο το σκηνικό που σαν παρθένος κι έφηβος τον ξελόγιασε μια ώριμη και έμαθε να ερεθίζεται μόνο όταν γδυνόταν αι αγγιζόταν και να τελειώνει μόνο όταν την έβλεπε να αυνανίζεται. Αυτή η ιστορία κράτησε μέχρι τη μέση ηλικία και κοντολογίς, ήταν ακόμη παρθένος!!
Το κλου όμως ήταν όταν της ζήτησε να κάνει κι αυτή τα ίδια για να "δει αν θα καυλώσει"!
Μια κατάσταση όπου μόνο εμείς οι χαζές μπλέκουμε.
Ο κοινός απατεώνας
Μπαίνεις, λες τον προορισμό σου και μετά απο ώρα αντιλαμβάνεσαι οτι ο τύπος πάει όπου να ναι!! Κι όταν ρωτήσεις (το πόσο έγκαιρα θα ρωτήσεις εξαρτάται απο το πόσο μαλθακός είσαι, εγώ άργησα) που στο διάλο πάει, θα σου πει "Α, Νομαρχεία είπες? Εγώ άκουσα Δημαρχεία!". Κι εγώ άκουσα οτι θα σε ΄δεσω στον πίσω προφυλακτήρα και θα σε σέρνω μέχρι να γίνει ο εγκέφαλος σου αλοιφή για τα λάστιχα, δεν ξέρω αν τα μαθες!! Κι άντε μετά να βρεις άκρη με το πόσο έγραψε το ρολόι και πόσο πρέπει να πληρώσεις.
Ο μόνος
Ο χωρισμένος, μεσήλικας, μεροκαματιάρης, με 3 δάνεια και χωρίς φίλους -μιας και όλοι τον δέχονταν οικογενειακά-, που σε παρακαλάει για λίγη παρέα κι ενίοτε σε κερνά τσιγάρο. Εμένα τουλάχιστον μου έτυχε κι αυτός και ήταν μάλλον η μόνη φορά που δεν υπήρχε σεξουαλική υπόννοια.
Ο παραδεισένιος
Καθαρό πουκάμισο κολλαριστό, ευγενικός, σοβαρός κι επαγγελματίας, με αιρ-κοντισιον και κλασσική μουσική!! Κυκλοφορεί και πριν τον πετύχω εγώ 2 φορές τον είχα ήδη ακουστά σαν αστικό μύθο!!
Σε κάποια φάση, ήμουν σίγουρη οτι αν έκοβα τα ταξί, θα είχα λεφτά για να ψωνίζω σαν ανόητη έφηβη.
Ξέρετε...απο αυτές που κυκλοφορούν κατα ζεύγη στην Ερμού και απομυζούν τους γονείς τους με συναισθηματικούς εκβιασμούς για να γεμίσουν τα Σαββατιάτικα πρωινά τους? Σε όλη τη διάρκεια Η σύγκριση γίνεται με τα δικά μου μηνιαία δεδομένα εννοείται, γιατί αν εγώ θεωρώ όργιο σπατάλης τα 200Ε και δεν το φτάνω ποτέ, για κάμποσες απο δαύτες είναι σύνηθες ποσό όταν βγουν παγανιά.
Και καλά οι μαθήτριες. Οι φοιτήτριες?? Οι 30άρες?? Οι 40άρες????
Χμμμ, έχω την εντύπωση οτι ξεφύγαμε γι'αυτό πάμε γρήγορα γρήγορα στους κορυφαίους ταρίφες που έχω γνωρίσει.
Ο νεκροζώντανος: Βγαίνω ένα βράδυ, 19 χρονώ μπουμπούκι τώρα, να πάω να βρω τον τότε γκόμενό μου (αυτό το τελευταίο το λέμε φτύνοντας φαρμάκι). Σαν χαζή κι ερωτευμένη που ήμανε, πήγαινα να τον δω μετά το σχόλασμά του στις 11 ΤΟ ΒΡΑΔΥ γιατί ο έρμος δεν έιχε άλλη ώρα να με δει. Βλέπω κίτρινο όχημα στον ορίζοντα, σηκώνω το χέρι και απο δω ξεκινάει και το κινηματογραφικό πλάνο.
Το αμάξι ερχόταν με τελετουργικά αργή ταχύτητα, σαν να έρεε πάνω σε αόρατο ποτάμι της ασφάλτου. Σταματάει μπροστά μου επίσης αφύσικα ομαλά. Μεσα στη μαύρη νύχτα και την ερημιά μου έδωσε την εντύπωση φέρετρου.Ο ταρίφας μέσα, γύρισε και με κοίταξε και μου έκανε νωχελικά με το χέρι "έλα" σαν το Χάρο που σου λέει "ήρθε η ώρα σου". Μα το επιστέγασμα ήταν οτι το κάθισμά του ήταν σε τόσο αμβλεία γωνία που στην ουσία ήταν ξαπλωμένος στη θέση του οδηγού, με το τιμόνι στην κοιλιά κι έβλεπε το παρμπρίζ απο κάτω, λες και ήταν σε υποβρύχιο. Μπρρρ.
Κατα την είσοδο με χτύπησε στη μούρη έντονη μπόχα φορμόλης, απο την θανατίλα και την σήψη που επικρατούσε εκεί μέσα τα τόσα χρόνια που κυκλοφορούσε σαν τον Ιπτάμενο Ολλανδό στους δρόμους, χωρίς να μπορεί να πιάσει πεζοδρόμιο.
Εννοείται, απο την ξάπλα του καθίσματος του οδηγού, δεν υπήρχε χώρος για 2ο άτομο πίσω.
Επιλογές πολλές δεν είχα, μπήκα, αλλά για λόγους οικονομικούς αλλά πιο πολύ δυσφορίας διάλεξα την ελάχιστη διαδρομή και Ο ΧΑΡΟΣ ΞΕΚΙΝΑ!
................Μετα απο αρκετά λεπτά βουβαμάρας
- Σπίτι σου πας ή απο το σπίτι σου σε πήρα? (Αγγελοπούλειος ρυθμός)
-Απ'το σπίτι με πήρατε. (σήκωμα των φρυδιών διαισθανόμενη την κριτική να έρχεται).
...............................Σιωπή......................
.......................Μετά απο ακόμα λίγα λεπτά
- Εγω εχω 2 κόρες πιο μεγάλες και τετοια ώρα έρχονται στο σπίτι, δεν τις αφήνω (ροχάλα) να τριγυρνάνε τετοια ωρα .
- ... (Ε, τι να του πω??)
..............................Σιωπή...............................
..................................Κι άλλη σιωπή.............................
................................Στο πεντάλεπτο
- Αν ήσουν κόρη μου θα σου είχα πιο σφιχτά τα λουριά που τριγυρνας έξω τέτοια ώρα κορίτσι πράμα ποιος ξέρει τι κάνεις ?
- Εδώ-μ-αφήνετε-ευχαριστώ!
Ο παθέτικ απατεώνας
Μπαίνω διπλόκουρσα με συνοπτικές διαδικασίες, κάθομαι μπροστά βιαστικά, λέω τον προορισμό και ξεκινάμε. Πάλι η ελάχιστη διαδρομή ήτανε, με το πιο στανταρ δρομολόγιο που υπάρχει. Σαν να λέμε κουζίνα-μπάνιο.........Έχεις πολλές επιλογές??
Παρ'όλα αυτα, ο παλιόπουστας, με κάνει ένα άσκοπο κυκλάκι χωρίς προφανή λόγο, που μόνο σε ώρα με καθυστέρησε γιατί η τιμή πάλι η ίδια θα ήτανε. Αντί να του κάνω φασαρία όμως, δεν έιπα τίποτα γιατι ντράπηκα (ΤΙ????ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΨΑΧΝΩ). Θα μου λυνόταν πολύ σύντομα η απορία γιατί έκανε αυτή τη μαλακία.
Φτάνουμε στον προορισμό και έτσι που είχε έρθει, σταμάτησε να με αφήσει ΠΑΝΩ ΣΕ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΙΑΓΜΈΝΗΣ, τη στιγμή που άνοιγαν 2 φανάρια!!!!!!!! Όπως ήταν επόμενο, του είχα δώσει το 20ευρο μου και περίμενα εναγωνίως τα ρέστα για να πεταχτώ έξω σαν την τρελή, ενώ κορνάρανε απο παντού μανιασμένα οι υπόλοιποι.
Μου δίνει ένα μασούρι τάληρα και τα ψιλά μου, που απο τα 2.80 που ήταν η ελάχιστη τότε, έπρεπε τα ρέστα μου να είναι 3 πενταυρα και κάτι ψιλα. Και μόλις βγαίνω, αυτός γκαζώνει επιδεικτικά και γίνεται καπνός, ακριβώς την ώρα που ανακάλυπτα οτι είχε κάνει μασούρια τα πεντάευρα για να μη φανεί οτι μου έδωσε ένα λιγότερο!!!! Κι έτσι βρέθηκα να έχω πληρώσει 8 ευρώ. Φοβερό. Καταπληκτική πατέντα. Μπράβο. Έλυσες το οικονομικό σου πρόβλημα κλέβοντας 5 ευρω απο το χαρτζηλίκι ενός κοριτσιού. 3 POINTS!!!!! FUCKING BRILLIANT!!!!! ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΠΕΛ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ!!!!!!! Κάφρε.
Ο καρδιακός
Ήταν απο τις ελάχιστες φορές που φόρεσα την πίσω ζώνη. ΤΟΣΟ ΝΕΥΡΙΚΑ οδηγούσε αυτός. Χωνόταν σαν την που-μπιιιπ-τσα στις λωρίδες, αγνοώντας 1)σήμανση, 2)φανάρια, 3)βασκούς κανόνες ΚΟΚ, 4)λοιπά οχήματα και αφήνοντας έξαλλους οδηγούς ξωπίσω του να τον βρίζουν μοναχοί τους. Έστριβε δε τόσο απότομα που μετα βίας κρατιόμουν να μην βαστηθώ απ'το περβάζι του παραθύρου του και να εκτοξεύω εμετό στον κόσμο στις γωνίες.
Και το κορυφαίο???????? Ανοίγω το κινητό να πάρω ένα τηλέφωνο και τότε...: "ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΟΠΕΛΑ ΜΟΥ?? ΚΛΕΙΣΤΟ ΚΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΡΔΙΑΚΟΣ, ΕΧΩ ΒΗΜΑΤΟΔΟΤΗ, ΝΑ ΜΕ ΣΚΟΤΩΣΕΙΣ ΘΕΛΕΙΣ?"
................................................
...................................................
............................................Ναι.......ΕΓΩ ΘΑ ΣΕ ΣΚΟΤΩΣΩ!
Περιττό να πω οτι ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ 20' που κράτησε η διαδρομή, παραμίλαγε σαν ψυχασθενής, με τρέμουλο στα χέρια α λα Παρκινσον, για το δολοφονικό κινητό που παραλίγο να σταματήσει τον ζωογόνο βηματοδότη του.
Ας τα δγιάλα, καρμίρη!
Ο γαμιας
Αυτός ο τύπος φρόντισε να μου πιάσει κουβέντα και να στρέψει εντέχνως (?) την κουβέντα στο σεξ. Η μάλλον, στο πόσο φοβερός ήταν αυτός στο σεξ. Στο πόσο μικρότερη ήταν η γυναίκα του αλλά αυτός την κράταγε με το σεξ. Μοιράστηκε και λίγη απο τη σοφία του μαζί μου διαβεβαιώνοντάς με οτι η γυναίκα θέλει ένα κτήνος στο κρεβάτι, όχι κανένα χλεχλε. Και στο τέλος, μου εμπιστεύτηκε την ιστορία μιας άλλης νεαρής πελάτισσας, η οποία ήταν 20κάτι κι είχε γνωρίσει μόνο έναν άντρα (δλδ ένα αγοράκι που βρήκε το μουνί της χρονιάς του σ'αυτήν και την στραβοπήδαγε για κανα 4άρι χρόνια, κερατώνοντάς την ταυτόχρονα -ή προσπαθώντας- με ο,τι θηλυκό πέρναγε και φερόμενος απέναντί της με τουπέ πρίγκηπα που θέλει-και- τα-μπιφτέκια-του-ΤΩΡΑ-να-κάτσεις-μεσα!!). We've all been there.
Αυτή η κακομοίρω λοιπόν, αφού τερμάτισε την πρώτη "σχέση" στη ζωή της, κι αφού ξεπρήστηκαν τα μάτια απ'το 6μηνο κλάμα, άρχισε να ψάχνει να πηδηχτεί. Και την περιέλαβαν 2 γκέυ και της έδωσαν και κατάλαβε! Και "ακόμα χύνω" είπε στον ταξιτζή. Και θες να πιστέψω οτι όλα αυτά στα εμπιστέυτηκε μια τυχαία κοπέλα. Οτι ΔΕΝ είναι η φαντασίωσή σου όλα αυτά, ε? ΟΚ! Εδώ κατεβαίνω!
Ο πέφτουλας
Αααα, αυτός ήταν ένα βήμα παραπέρα. Αφού μου ανέλυσε όλη του τη θεωρία για την αναγκαιότητα του σεξ και το γεγονός της πολυγαμίας του ανθρώπου, διαρρύγνηε τα ιμμάτιά του οτι αφού τα υποστήριζε τόσο πολύ όλα αυτά, αν έπιανε τη γυναίκα του με άλλον θα έδειχνε κατανόηση και θα έφευγε διακριτικά. Αφού κι ο ίδιος πιστεύει στην πολυγαμία και στο αυθόρμητο σεξ.
Εγώ σιγόνταρα, απ'τη μια γιατι όταν ο άλλος επιμένει τόσο πολύ να του απαντήσεις, πρέπει να του πεις κάτι, κι απ την άλλη γιατι ήμουν κι εγώ σιχτιρισμένη σ'εκείνη τη φάση και ήθελα να πιστέψω, αν όχι στην πολυγαμία, στο πέταγμα της μελισσούλας (απο λουλουδάκι σε λουλουδάκι...).
Κι όταν έφτανα προς τον προορισμό μου, άρχισε να προσπαθεί να με πείσει -ΑΚΟΥΣΟΝ ΆΚΟΥΣΟΝ!!- να υποκύψω στις απολαύσεις του αυθόρμητου σεξ για να δω πόσο δίκιο έχει, κοινώς να πηδηχτούμε σαν τα κουνέλια ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!! -θου κυριε φυλακείν τω στόματί μου-.
Εκεί ξέχασα και λουλουδάκια και μελισσούλες, γραπώθηκα απο το επιχείρημα "έχω σχέση!" όπως ο ετοιμοθάνατος απ'τη ζωή, κι όταν είδα οτι είχε μια πίπα να αντιλέγει και γι αυτό, άρχισα τα ψέματα "Είμαι ερωτευμένη!".
Πριν με κράξετε, φυσικά και προσπάθησα να πω οτι "Φιλαράκο, ΔΕΝ μου αρέσεις, κι αν μου άρεσες, ΔΕΝ θα σου κανα τη χάρη να σου κάτσω τόσο απελπισμένα", αλλά το έλεγα τόσο ευγενικά που προκάλεσα κώφωση. Ήμουν πιο διακριτική κι απο τον διαιτολόγο της Britney Spears
Ο ανώμαλος
Aυτός δεν έλαχε σε μένα αλλά σε μια φίλη μου πολύ πιο θύμα/διακριτική/ντροπαλή απο μένα. Άρχισε ο τύπος να της λέει τον πόνο του για την σεξουαλική ανωμαλία του που ξεκινούσε απο την εφηβική ηλικία, αυτή συγκινήθηκε, έκατσε και άλλη 1 ώρα μέσα στο αμάξι για να συζητήσουνε και ατός της εξιστόρησε: όλο το σκηνικό που σαν παρθένος κι έφηβος τον ξελόγιασε μια ώριμη και έμαθε να ερεθίζεται μόνο όταν γδυνόταν αι αγγιζόταν και να τελειώνει μόνο όταν την έβλεπε να αυνανίζεται. Αυτή η ιστορία κράτησε μέχρι τη μέση ηλικία και κοντολογίς, ήταν ακόμη παρθένος!!
Το κλου όμως ήταν όταν της ζήτησε να κάνει κι αυτή τα ίδια για να "δει αν θα καυλώσει"!
Μια κατάσταση όπου μόνο εμείς οι χαζές μπλέκουμε.
Ο κοινός απατεώνας
Μπαίνεις, λες τον προορισμό σου και μετά απο ώρα αντιλαμβάνεσαι οτι ο τύπος πάει όπου να ναι!! Κι όταν ρωτήσεις (το πόσο έγκαιρα θα ρωτήσεις εξαρτάται απο το πόσο μαλθακός είσαι, εγώ άργησα) που στο διάλο πάει, θα σου πει "Α, Νομαρχεία είπες? Εγώ άκουσα Δημαρχεία!". Κι εγώ άκουσα οτι θα σε ΄δεσω στον πίσω προφυλακτήρα και θα σε σέρνω μέχρι να γίνει ο εγκέφαλος σου αλοιφή για τα λάστιχα, δεν ξέρω αν τα μαθες!! Κι άντε μετά να βρεις άκρη με το πόσο έγραψε το ρολόι και πόσο πρέπει να πληρώσεις.
Ο μόνος
Ο χωρισμένος, μεσήλικας, μεροκαματιάρης, με 3 δάνεια και χωρίς φίλους -μιας και όλοι τον δέχονταν οικογενειακά-, που σε παρακαλάει για λίγη παρέα κι ενίοτε σε κερνά τσιγάρο. Εμένα τουλάχιστον μου έτυχε κι αυτός και ήταν μάλλον η μόνη φορά που δεν υπήρχε σεξουαλική υπόννοια.
Ο παραδεισένιος
Καθαρό πουκάμισο κολλαριστό, ευγενικός, σοβαρός κι επαγγελματίας, με αιρ-κοντισιον και κλασσική μουσική!! Κυκλοφορεί και πριν τον πετύχω εγώ 2 φορές τον είχα ήδη ακουστά σαν αστικό μύθο!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)