Για νέους, μπερδεμένους, παλιμπαιδίζοντες, κατα φαντασίαν ώριμους και ξερόλες, όπως εγώ.
. . . . .
Ναι, αποσιωπητικά! Τι σόι γυναίκα θα ήμουν χωρίς αποσιωπητικά??

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

Η τέχνη δεν έχει όρια

Κι εκεί που περιδιάβαινα αμέριμνος τα ιντερνετικά σοκάκια, άλλα σκοτεινά κι άλλα με επιγραφές νέον, ΜΠΑΜ! κάνει κάποιος τη φοβερή ανακάλυψη! Και ξεκίνησε το κακό.....


The akward moment, when you have the same taste in music with this guy:



Εντάξει, θα πείτε. Και γιατί να δώσει συνέχεια κανείς? 



Δώστε του.


Δίνει μια άλλη διάσταση στα χιλιοπαιγμένα έργα.







Βλέπετε οτι εκτός απο τη γαλλικήν, ομιλεί καλά και την ιταλικήν.
Κι οτι ο Μπιζές κι ο Πουτσίνης παν κι έρχονται! Απ'έξω, ολόκληρες άριες!


Χώρια την ξεχωριστή σκηνοθετική ματιά στην τελευταία νύχτα του Καβαραντόσι.


Αλλά δεν στέκεται μόνο σε αντρικούς ρόλους. Ευτυχώς.





Και μπελ κάντο. Η γλώσσσα ροδάνι.


Και η τρομερή συλλογή του απο ερμηνείες συνεχίζεται.





Κρίμα που πεθαίνει στο τέλος.


Πραγματικά, έχουμε μπροστά μας, κυρίες και κύροι, έναν πραγματικό θαυμαστή της όπερας και της μουσικής γενικότερα. Έχει εντρυφήσει στα κομμάτια με αυθεντική νερντίλα και αφοσίωση.




Το κανάλι του λέγεται Wenarto sings Everything.
Κι όταν λέμε everything, εννοούμε everything.
Οπερες, lieder, Θαρθουέλλες, Ναπολιτάνικα και έθνικ.


Η αξεπέραστη ποικιλία του δεν πιάνει μόνο χιτάκια της όπερας, (έχει και Βερντι, Οφενμπαχ, Μοτσαρτ), αλλά και Κουρτ Βάιλ, Μάλερ, Κάρμινα Μπουράνα (ο γνωστός Κάρμινα Μπουράνα),  κι άλλα έργα όπως Ντον Κάρλος, Λουτσία ντι Λαμερμουρ, Εβγκένυ Ονιέγκιν.


Aπο κάθε όπερα μπορεί να πιάσει άριες της σοπράνο, του βαρυτόνου, και του τενόρου, ο,τι του γυαλίσει.


Αλλά δε μένει μόνο εκεί.
Πιάνει και Simon & Garfunkel, Γιουροβίζιον, Άμπα, παραδοσιακά ιταλικά, Ιαπωνικά, το Τριγωνα Κάλαντα σε 5 γλώσσες, Αραβικά, τσέχικα, ρωσικά τραγούδια και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο.


Μαθαίνοντας φαρσί τα λόγια πάντα.






Εκεί που συγκινήθηκα όμως ρε παιδιά....ήταν όταν είδα οτι η ποικιλία του είναι σοκαριστικά ευρεία!!!







Ω ναι! Το είπε.




Και δεν του φτανε μόνο αυτό, είπε κι άλλο. Με αξιοθαύμαστη προφορά και καταπληκτική απομνημόνευση των στίχων!





Η εθνική υπερηφάνεια με έχει καταπνίξει. Πραγματικά, πλέον, δεν βρίσκω σημαντικές διαφορές με τις ερμηνείες που ακούω στον Παπαδόπουλο και στις συναυλίες του Μητσιά.


Οχι, σοβαρά τώρα!!


ΑΚΟΥΣΤΕ!





Λέει και νοσταλγιάρικα λαϊκά τραγούδια το μανάρι μου!!!







Με δάκρυα στα μάτια, σας αφήνω στο έλεος του Wenarto. Ενός πραγματικού καλλιτέχνη.




YΓ: Δεν ξερω τι παιχτηκε με τη γραμματοσειρα, αφήκετέ με.